سفارش تبلیغ
تبلیغات در پارسی بلاگ
مرا با عصمت تأیید فرما و زبانم را به حکمت بگشای . [امام زین العابدین علیه السلام ـ در دعای استغفار ـ]
آمار

بازدید امروز :157
بازدید دیروز :569
کل بازدید :2505535
تعداد کل یادداشت ها : 1491
99/4/18
یادداشت های گذشته [1484]
برگزیده ها
 
کانال گفتگو با زرتشتیان [0] سایت "گفت و گو با زرتشتیان" [0] بر قله احادیث [0] مبهم ترین شخصیت تاریخ [0] خلیج فارس در سخن پیامبر(ص) [0] هیچستان [1] ترجمه منشور کورش [0] راه مقابله با زرتشتی [0] زنده زنده پوست کندن [1] سهم زرتشتیان در جنگ با عراق [1] نقد مسلمانان به جای اسلام [0] همه چیز اسلام از زرتشت! [0] چهارشنبه سوری [0] چرا اسلام جایگزین زرتشتی؟ [0] مهمترین های اسلام و زرتشتی [1] نژادپرستی ابزار زرتشتیان [0] گرایش زنان به اسلام [0] برخورد زرتشتیان با مرتدان [0] مقایسه ی بحرینی ها و زرتشتی ها [0] مفاتیح و ادرار شتر [0] نژادپرستی ممنوع [0] پس از عمری پژوهش [1] اسلام فردوسی [0] اسلام برای 1400 سال پیش [0] حقوق حیوانات در اسلام [0] تفسیر فروهر [0] امام رضا(ع) و زرتشتیان [0] مقایسه ی ادرار گاو و شتر [0] توهین به ایرانیان [0] تغییر در زرین کوب [0] ساسانیان بیگانه از فروهر [0] شورش ها در ایران [0] حضور امامان در جنگ با ایران [0] استحقاق توهین؟! [0] کاهش جمعیت زرتشتیان [0] کاهش حضور زرتشتیان در اینترنت [0] جنگ و کشتار [0] نجابت زرتشتیان [0] درخواست زرتشتیان از من [0] ظلم به زنان [0] اسلام اختیاری ایرانیان [0] می خواهم زرتشتی شوم! [475] ارزش شعار زرتشتیان [0] دزدی حدیث [0] وحشی‏گری در ایران باستان [0] کشتارهای امام علی(ع) [0] اخراج آریایی ها [0] تشرف یک زرتشتی به اسلام [0] عوامل گرایش به زرتشتی [0] ملاک خودی و غیر خودی [0] مشروعیت انجمن زرتشتیان؟ [0] قرض دادن زن خود [0] اعدام در دین زرتشتی [0] نوروز [0] انتخاب رئیس حکومت [0] آدم خواری [0] بی اعتباری گاتها [0] کارنامه اسلام [0] پیامبر اسلام(1) [0] پیامبر اسلام(2) [0] آرشیو پیوند روزانه [74]
خبر مایه
 
0[0]
لینک خرید کتاب راه راستی: www.raherasti.ir/9791

عضویت در تلگرام
 

سایت راه راستی راه اندازی شد

فلسفه بافی در مورد جشن گاه انبار به قلم مدیر سایت
یکی از کارهای زرتشتی ها فلسفه درست کردن برای آیین ها و برنامه های دینی‌شان است؛ فلسفه بافی هایی که در بسیاری مواقع هیچ مدرکی برای آنها ارائه نمی کنند.
گاه انبار (یا گاهنبار یا گَهَنبار) مرکب از دو کلمه ی «گاه» و «انبار» است. لذا موبد مهرداد (بهزاد) نیک دین، فلسفه ی جشن های گاه‌انبار را مربوط به «زمان انبار» کردن محصولات کشاورزی می داند و این جشن ها برای سپاس گزاری از درگاه الهی است.

در مجله فروهر، شماره 472 (آذر و دی 1395)، ص31 از قول موبد مهرداد نیک دین آمده است:
«گاه انبارها یا جشنهای شش گانه ماهانه، چنانچه از نام آن نیز پیداست، جشنهایی بوده که در زمان انبار کردن محصولات کشاورزی و به خاطر قدردانی و سپاس به درگاه خداوند بزرگوار انجام می شده.»

ایرادهای این ادعا
کسی که مطلب بالا را بدون دقت لازم، بخواند، چه بسا تصور کند این جشن ها چقدر بجاست و چه فلسفه ی جالبی دارند! اما با مختصر بررسی متوجه می شویم که چنین فلسفه بافی نادرست است.
یک) در مجله ی مذکور، در ص 32  از کتاب دیدی نو از دینی کهن، ص 181 ـ 182 ایام گاه انبار اینگونه نقل شده است:
10 تا 14 اردیبهشت، 8 تا 12 تیر، 21 تا 25 شهریور، 20 تا 24 مهر، 10 تا 14 دی و 25 تا 29 اسفند.
دو) در ادعای موبد نیک دین تعیین نشده که مراد، زمان انبار کردن کدام محصول کشاورزی است. همه ی محصولات کشاورزی در یک زمان به دست نمی آیند تا در زمان انبار کردن آنها در سراسر ایران جشن گرفته شود.
سه) فرض می کنیم مراد مهم ترین محصول کشاورزی یعنی گندم است. اما مگر گندم در همه ی ایران همزمان به دست می آید تا در زمان انبار کردن آن، در همه جا جشن گرفته شود؟! زمان برداشت گندم در جاهای مختلف متفاوت است.
در حال حاضر در ایران که کوچک شده، برداشت گندم از اوایل بهار (در مناطق گرمسیری) آغاز شده و تا اواخر تابستان (در مناطق سردسیری) ادامه می یابد.
استان قم به این کوچکی، بعید نیست زمان درو گندم در قسمت شمال آن و جنوب شرقی، یک ماه تفاوت باشد.
پس چگونه می توان روزی را در سراسر ایران به عنوان روز انبار کردن محصول کشاورزی، جشن گرفت؟!

مجله فروهر گاهنبار

دو ماهنامه فروهر، ش 472 ص 31


مجله فروهر گاهنبار


  
Google

در این وبلاگ
در کل اینترنت
وبلاگ-کد جستجوی گوگل