سفارش تبلیغ
صبا ویژن
هر که را نهال خوى و خلق به بار بود ، شاخ و بر او بسیار بود . [نهج البلاغه]
آمار

بازدید امروز :281
بازدید دیروز :569
کل بازدید :2503205
تعداد کل یادداشت ها : 1491
99/4/14
یادداشت های گذشته [1484]
برگزیده ها
 
کانال گفتگو با زرتشتیان [0] سایت "گفت و گو با زرتشتیان" [0] بر قله احادیث [0] مبهم ترین شخصیت تاریخ [0] خلیج فارس در سخن پیامبر(ص) [0] هیچستان [1] ترجمه منشور کورش [0] راه مقابله با زرتشتی [0] زنده زنده پوست کندن [1] سهم زرتشتیان در جنگ با عراق [1] نقد مسلمانان به جای اسلام [0] همه چیز اسلام از زرتشت! [0] چهارشنبه سوری [0] چرا اسلام جایگزین زرتشتی؟ [0] مهمترین های اسلام و زرتشتی [1] نژادپرستی ابزار زرتشتیان [0] گرایش زنان به اسلام [0] برخورد زرتشتیان با مرتدان [0] مقایسه ی بحرینی ها و زرتشتی ها [0] مفاتیح و ادرار شتر [0] نژادپرستی ممنوع [0] پس از عمری پژوهش [1] اسلام فردوسی [0] اسلام برای 1400 سال پیش [0] حقوق حیوانات در اسلام [0] تفسیر فروهر [0] امام رضا(ع) و زرتشتیان [0] مقایسه ی ادرار گاو و شتر [0] توهین به ایرانیان [0] تغییر در زرین کوب [0] ساسانیان بیگانه از فروهر [0] شورش ها در ایران [0] حضور امامان در جنگ با ایران [0] استحقاق توهین؟! [0] کاهش جمعیت زرتشتیان [0] کاهش حضور زرتشتیان در اینترنت [0] جنگ و کشتار [0] نجابت زرتشتیان [0] درخواست زرتشتیان از من [0] ظلم به زنان [0] اسلام اختیاری ایرانیان [0] می خواهم زرتشتی شوم! [475] ارزش شعار زرتشتیان [0] دزدی حدیث [0] وحشی‏گری در ایران باستان [0] کشتارهای امام علی(ع) [0] اخراج آریایی ها [0] تشرف یک زرتشتی به اسلام [0] عوامل گرایش به زرتشتی [0] ملاک خودی و غیر خودی [0] مشروعیت انجمن زرتشتیان؟ [0] قرض دادن زن خود [0] اعدام در دین زرتشتی [0] نوروز [0] انتخاب رئیس حکومت [0] آدم خواری [0] بی اعتباری گاتها [0] کارنامه اسلام [0] پیامبر اسلام(1) [0] پیامبر اسلام(2) [0] آرشیو پیوند روزانه [74]
خبر مایه
 
0[0]
لینک خرید کتاب راه راستی: www.raherasti.ir/9791

عضویت در تلگرام
 

سایت راه راستی راه اندازی شد

به قلم مدیر سایت

در گذشته، زرتشتی ها جنازه ی مردگانشان را به سگ با رنگی خاص نشان می دادند و سپس آن را در دخمه می گذاشتند تا خوراک کرکس شود. برخی، فلسفه ی این کار را چنین می گویند که اگر انسانی هنوز نمرده، معلوم شود.

این فلسفه بافی، درست به نظر نمی رسد؛ چون در صورت یقین به مرگ، باز هم این کارها را می کردند. سگ زنده یاب، رنگی خاص ندارد یا لزوما به آن رنگی نیست که زرتشتی ها با آن سگدید می کردند. نکته ی دیگر آنکه دخمه دیواری بلند داشت و وقتی جنازه را در آن می گذاشتند، آنجا را ترک کرده، در دخمه را می بستند. بنابراین اگر جنازه تا مدتی زنده بود، متوجه نمی شدند. از اینها گذشته، کتاب های کهن دینی زرتشتی، نه تنها چنین فلسفه ای را ذکر نکرده اند بلکه دلیل های دیگر  برای این کار گفته اند.

پرسشگری مسیحی به نام بُخت ماری پرسشیده است: «چرا باید سگ را به مرده نمایاند؟» (کتاب پنجم دینکرد، ص 80)

آذر فرنبغ فرخ زادان اینگونه پاسخ می دهد:
«دلیل نشان دادن نسا (= لاشه) به سگ، یکی این است که پیوسته آن دروج هایی (دیوهایی) که تن را از کار می اندازند و به نسوش تعلق دارند، می توانند تا هنگامی که تن از صورت لاشه بودن در آید و دوباره به کار و سود جهان برسد و در آن تن جای داشته باشند…

به محض این که سگ یا پرنده به نسا (= لاشه) می نگرد، آن دروج ها نمی توانند در آن لاشه اقامت کنند و به جنبش و حرکت اقدام می کنند و از مقدار جایگزینی آنان در آن (= لاشه) کاسته می شود و به همان اندازه آن نسوش نزار می شود». (کتاب پنجم دینکرد ص 104 ـ 106)

کتاب پنجم دینکرد ص 104 ـ 106

  
Google

در این وبلاگ
در کل اینترنت
وبلاگ-کد جستجوی گوگل